Ηλεκτροκίνηση: Ο βηματισμός στην Ελλάδα και οι ταχύτητες στον κόσμο

Της Σοφίας Εμμανουήλ ([email protected])

Aυξάνεται σταδιακά και στην Ελλάδα η ζήτηση ηλεκτρικών οχημάτων μετά τα κίνητρα που θέσπισε η κυβέρνηση στο πλαίσιο των δύο κύκλων του προγράμματος “Κινούμαι Ηλεκτρικά” αλλά οι επιδόσεις της χώρας απέχουν από αυτές του club των παγκόσμιων πρωταγωνιστών της ηλεκτροκίνησης.

Σημειώνεται ότι στη χώρα μας η ανάπτυξη υποδομών επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη χρήση ηλεκτρικών οχημάτων. Στο πλαίσιο αυτό αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες τόσο οι επιχειρήσεις προωθώντας προγράμματα εγκατάστασης φορτιστών στις εγκαταστάσεις τους, όσο και το δημόσιο. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι προωθείται πρόταση του υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων για Σχέδιο Επιχορήγησης με στόχο την εγκατάσταση 1.000 δημόσιων σημείων επαναφόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Το Σχέδιο Χορηγιών θα υλοποιηθεί σε δύο φάσεις, με συνολικό διαθέσιμο προϋπολογισμό 3,7 εκατ. ευρώ. 

Σε παγκόσμια κλίμακα, η Κίνα παραμένει στην πρώτη θέση σε ό,τι αφορά την πρόοδο προς έναν μελλοντικό κόσμο ηλεκτρικών οχημάτων (ΗΟ), σύμφωνα με την τελευταία έκδοση της έρευνας της ΕΥ, Electric Vehicle Country Readiness Index. Σύμφωνα με τον Γιάννη Πιέρρο, Εταίρο στην EY Ελλάδος και Επικεφαλής Τομέα Προηγμένης Βιομηχανίας και Μεταφορών της EY στην περιοχή της Κεντρικής, Ανατολικής, Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας (CESA), ένας στους δυο καταναλωτές επιθυμούν το επόμενο αυτοκίνητό τους να είναι ηλεκτρικό, με βάση την έρευνα. Συνεπώς, η ζήτηση υπάρχει. Αυτό που χρειάζεται, κατά τον κ. Πιέρρο, προκειμένου να επιταχυνθεί η διείσδυση των ηλεκτρικών οχημάτων και η δραστική μείωση των εκπομπών άνθρακα, είναι η κινητοποίηση των κατασκευαστών εξοπλισμού και η ταχεία ανάπτυξη ενός εκτενούς δικτύου φορτιστών. Κυρίως, όμως, απαιτείται η δημιουργία ενός ρυθμιστικού πλαισίου που θα παρέχει ισχυρά κίνητρα, τόσο για τους καταναλωτές, όσο και για τους κατασκευαστές.

Η έρευνα εξετάζει την ετοιμότητα των 14 κορυφαίων αγορών οχημάτων για την άφιξη ηλεκτρικών οχημάτων με βάση την προσφορά, τη ζήτηση και το κανονιστικό πλαίσιο. Η Νορβηγία βρίσκεται στη δεύτερη θέση μετά την Κίνα, λόγω της αλματώδους αύξησης της ζήτησης και του ισχυρού κανονιστικού της πλαισίου ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Σουηδία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η πρωτιά της Κίνας εξακολουθεί να αποδίδεται, σε μεγάλο βαθμό, στην παραγωγή μπαταριών και στον έλεγχο της αλυσίδας εφοδιασμού, καθώς στη χώρα λειτουργούν 122 από τα 200 μεγαλύτερα εργοστάσια λιθίου παγκοσμίως. Χάρη στην ταχέως αυξανόμενη ζήτηση (51% των Κινέζων καταναλωτών που ρωτήθηκαν εκτιμούν ότι το επόμενο αυτοκίνητό τους θα είναι ηλεκτρικό) και το ευρύ δίκτυο υποδομών φόρτισης (μέχρι το 2021, η Κίνα είχε αναπτύξει το 41% όλων των ταχυφορτιστών DC), η Κίνα εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη αγορά ΗΟ παγκοσμίως σε απόλυτα μεγέθη. Αυτό συμβαίνει, παρά το συνολικό έλλειμμα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα.

Στη Νορβηγία η πρωτοπορεία σε ό,τι αφορά τη διείσδυση ΗΟ αποδίδεται στο ισχυρό ρυθμιστικό πλαίσιο με τη μορφή φορολογικών κινήτρων, καθώς και στην εισαγωγή λωρίδων ηλεκτρικών οχημάτων και χώρων στάθμευσης, με αποτέλεσμα τα ΗΟ να αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 70% όλων των νέων ταξινομήσεων αυτοκινήτων το 2021. Σύμφωνα με τη μελέτη της ΕΥ το ισχυρό ενεργειακό οικοσύστημα της Σουηδίας, μαζί με την υψηλή ζήτηση από τους καταναλωτές (πάνω από 40% το 2021) και την ισχυρή κατασκευαστική παρουσία (41% όλων των αυτοκινήτων που παράγονται στη Σουηδία αναμένεται να είναι ηλεκτρικά μοντέλα μεταξύ 2022-26), τοποθετούν τη χώρα μπροστά από τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, τόσο η Γερμανία, όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν μια αναμφισβήτητα ισχυρή βάση κατασκευαστών αυθεντικού εξοπλισμού (OEM), τοπικής παραγωγής μπαταριών, καθώς και επικείμενων παρουσιάσεων νέων ΗΟ, που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό τους από την έκθεση ως “Leaders”.

Το ρυθμιστικό πλαίσιο αποτελεί το κλειδί, σύμφωνα με τη μελέτη. Τέσσερις από τις πέντε κορυφαίες χώρες στην έρευνα της ΕΥ, Electric Vehicle Country Readiness Index, βρίσκονται, επίσης, στις πέντε πρώτες χώρες του πυλώνα που αφορά το ρυθμιστικό πλαίσιο (Κίνα, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο και Γερμανία). Είναι σαφές, συνεπώς, ότι υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της συνολικής επιτυχίας και της ύπαρξης ενός ισχυρού ρυθμιστικού πλαισίου.