Πολλές εκθέσεις, λίγα στοιχεία για “πράσινους” επενδυτικούς κινδύνους

Αν και αυξάνεται σταθερά ο αριθμός των εταιρειών που δημοσιεύουν Εκθέσεις Εταιρικής Υπευθυνότητας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας, η ποιότητα των στοιχείων που περιλαμβάνουν αυτές οι αναφορές δεν ικανοποιούν.  

Της Σοφίας Εμμανουήλ ([email protected])

Σχεδόν το 90% των εταιρειών του S&P 500 το 2019 δημοσίευσαν Εκθέσεις Εταιρικής Υπευθυνότητας και Βιώσιμης Ανάπτυξης από 20% το 2011, σύμφωνα με στοιχεία της Moody’s Investors Services, που παρουσιάστηκαν πρόσφατα σε διαδικτυακή εκδήλωση του Κέντρου Αειφορίας (CSE) αλλά την ίδια στιγμή πάνω από τα τρία τέταρτα των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου δεν συμπεριλαμβάνουν τους κινδύνους από την απώλεια της βιοποικιλότητας στις εκθέσεις τους, όπως δείχνει έρευνα της KPMG.

Τα παραπάνω δημιουργούν προβληματισμό όταν χάνονται είδη με χίλιες φορές μεγαλύτερη ταχύτητα από οποιαδήποτε άλλη χρονική στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας ενώ πάνω από το μισό παγκόσμιο ΑΕΠ (44 τρισ. δολ.) εξαρτάται από τη φύση και τις υπηρεσίες της. Τα στοιχεία της KPMG δείχνουν ότι 80% των μεγαλύτερων εταιρειών του κόσμου συμπεριλαμβάνουν τη βιώσιμη ανάπτυξη στις εκθέσεις τους αλλά τους κινδύνους για τη βιοποικιλότητα τους γνωστοποιούν λιγότερες από το 23% των εταιρειών που είναι εκτεθειμένες σε τέτοιο κίνδυνο. Σημειώνεται ότι ο εξορυκτικός κλάδος είναι ο μοναδικός στον οποίο το 51% των εταιρειών αναφέρει κινδύνους σε σχέση με την βιοποικιλότητα. 

Οι εταιρείες της Λατινικής Αμερικής είναι πιο πιθανόν να αναφέρουν σχετικούς κινδύνους (31%), ενώ οι εταιρείες της Βόρειας Αμερικής καταγράφουν τα χαμηλότερα ποσοστά (13%). Επιπλέον, οι δύο Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (SDGs) που εστιάζουν στην αντιμετώπιση της πρόκλησης για την παγκόσμια βιοποικιλότητα (Στόχος 14: Ζωή στο Νερό και Στόχος 15: Ζωή στη Στεριά) ιεραρχούνται χαμηλότερα από τις επιχειρήσεις παγκοσμίως σε σχέση με τους υπόλοιπους 15 από τους 17 Στόχους.

“Οι επιχειρήσεις έχουν υποχρέωση να αναλάβουν το δικό τους ρόλο στην αντιμετώπιση της κρίσης της απώλειας βιοποικιλότητας, και ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι να αναγνωρίσουν ότι οι εφοδιαστικές τους αλυσίδες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την φύση και τις υπηρεσίες του οικοσυστήματος”, αναφέρει ο Richard Threlfall, Head της KPMG IMPACT, μιας πρωτοβουλίας που συγκεντρώνει επαγγελματίες από εταιρείες της KPMG για την αντιμετώπιση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (SDGs). Εξηγεί ότι είναι σημαντικό για όλες τις επιχειρήσεις να γνωστοποιούν τους κινδύνους που εγείρει η απώλεια της βιοποικιλότητας για αυτές, καθώς και τον αντίκτυπο που έχουν οι ίδιες στα οικοσυστήματα. 

Πάντως ο Adrian King, ένας από τους συντάκτες της έρευνας “The Time has Come”, Partner της KPMG Αυστραλίας και Chair του δικτύου Climate Change & Sustainability της KPMG εμφανίζεται αισιόδοξος ότι υπάρχει η δυνατότητα ταχύτατης βελτίωσης και σημειώνει την βοήθεια που προσφέρει προς αυτή την κατεύθυνση η “Task Force on Climate-related Financial Disclosures (TCFD)”, Ειδική Ομάδα για τις Χρηματοοικονομικές Γνωστοποιήσεις σε σχέση με το Κλίμα.

Τα δεδομένα

Από τη μελέτη που έγινε στο πλαίσιο της έρευνας KPMG Survey of Sustainability Reporting 2020, διαπιστώνεται ότι παγκοσμίως, σχεδόν τα δύο τρίτα (65%) των εταιρειών που συμπεριλαμβάνουν τη βιώσιμη ανάπτυξη στις εκθέσεις τους έχουν πλέον θέσει στόχους για μείωση των εκπομπών άνθρακα. Περισσότερο από τα δύο τρίτα (69%) των εν λόγω εταιρειών συνδέουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (SDGs) στις εταιρικές τους εκθέσεις, αλλά λίγες (14%) γνωστοποιούν τους τρόπους με τους οποίους συμβάλλουν στα παγκόσμια προβλήματα που αποσκοπούν να επιλύσουν οι Στόχοι. Οι Στόχοι που πιο συχνά τίθενται ως προτεραιότητα από τις επιχειρήσεις παγκοσμίως είναι ο Στόχος 8 – Αξιοπρεπής Εργασία και Οικονομική Ανάπτυξη, Στόχος 13 – Δράση για το Κλίμα, και Στόχος 12 – Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή.

Η Έφη Κατσούλη, Γενική Διευθύντρια της KPMG στην Ελλάδα σχολιάζει αναφορικά με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (SDGs) και ειδικότερα ως προς τον Στόχο 8 (Δράση για το Κλίμα) ότι είναι ενθαρρυντικό που το 44% των 250 μεγαλύτερων εταιρειών (G250) έχουν αναθέσει την εποπτεία της ανταπόκρισής τους στην κλιματική αλλαγή σε επίπεδο Διοικητικού Συμβουλίου. Η πρακτική αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα για τις διοικήσεις των επιχειρήσεων στην Ελλάδα που επιθυμούν να επιδιώξουν μια ενεργή και υπεύθυνη στάση απέναντι στην κλιματική αλλαγή, ώστε οι αποφάσεις για τα θέματα αυτά να λαμβάνονται υπό την εποπτεία μιας επιτροπής του Διοικητικού Συμβουλίου (Climate Change & Sustainability Committee), η οποία θα μπορούσε να αναλάβει και τη γενικότερη επίβλεψη του προγράμματος Εταιρικής Υπευθυνότητας και Βιώσιμης Ανάπτυξης της επιχείρησης.

Η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων

Μια σημαντική παράμετρος των αναφορών από τις επιχρειρήσεις των κινδύνων που έχουν σχέση με το περιβαλλον είναι η χρηματοδότηση. Το θέμα αναπτύχθηκε σε άλλη μια εκδήλωση πρόσφατα, που διοργάνωσε το Κέντρο Αειφορίας (CSE). Στην εκδήλωση με τίτλο “Η σημασία των ESG κριτηρίων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη και τη Χρηματοδότηση. Ο ρόλος τους στον τραπεζικό δανεισμό και την προσέλκυση  επενδυτικών κεφαλαίων σε συνθήκες οικονομικής κρίσης”, η Anna Zubets-Anderson, Vice President, Moody’s Investors Services, αναφέρθηκε στην σταθερή αύξηση του ποσοστού των εταιρειών που δημοσιεύουν Εκθέσεις Εταιρικής Υπευθυνότητας και στην σημαντική αύξηση των εκδόσεων ομολόγων βιωσιμότητας (Green bonds, Social bonds, Sustainability bonds). Όπως είπε, τα κοινωνικά ομόλογα αυξάνονται σε ταχύτατους ρυθμούς από τις αρχές του 2019 λόγω της κρίσης της πανδημίας, η οποία ανέδειξε τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού ως εξέχουσας σημασίας για την ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων. Σύμφωνα με την κ. Zubets-Anderson οι βιώσιμες επενδύσεις το πρώτο μισό του 2020 ανήλθαν σε 20,9 δισ. δολ. στις ΗΠΑ, σε σύγκριση με 21,4 διδ. δολ. όλο το 2019.

Στην εκδήλωση αναλύθηκε το ζήτημα της χρηματοδότησης επιχειρήσεων, βάσει των κριτηρίων ESG και των πιο σημαντικών διεθνών standards, κυρίως εν μέσω της πρωτόγνωρης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που προκάλεσε η πανδημία Covid-19, καθώς εν μέσω πανδημίας ενισχύθηκε το ενδιαφέρον ανώτατων στελεχών εταιρειών που ασχολούνται με ζητήματα Βιώσιμης Ανάπτυξης και Επενδυτικών Σχέσεων.