Το προσφυγικό πρόβλημα και η φέρουσα ικανότητα κάθε χώρας

Για ακόμα μία χρονιά τα επίσημα στοιχεία καταδεικνύουν ότι το προσφυγικό τείνει να αναδειχθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, που η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να διαχειριστεί.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες  παρουσιάζει την ετήσια έκθεσή της, Παγκόσμιες Τάσεις (Global Trends), σύμφωνα με την οποία 68,5 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί συνολικά έως τα τέλη του 2017. Ανάμεσά τους, 16,2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν μόνο μέσα στο 2017, είτε για πρώτη φορά ή επανειλημμένα – γεγονός που καταδεικνύει ότι ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων βρίσκεται σε κίνηση και ισοδυναμεί με 44.500 εκτοπισμένους ανθρώπους την ημέρα ή με έναν εκτοπισμένο κάθε δύο δευτερόλεπτα.

Οι πρόσφυγες που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους λόγω συρράξεων και διώξεων αντιστοιχούν σε 25,4 από τα 68,5 εκατομμύρια. Πρόκειται για 2,9 εκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους από το 2016, που αποτελεί τη μεγαλύτερη αύξηση που έχει παρατηρήσει ποτέ η Ύπατη Αρμοστεία μέσα σε μία μόνο χρονιά. Στο μεταξύ, οι αιτούντες άσυλο, που περίμεναν ακόμη την απάντηση στο αίτημα ασύλου τους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017, αυξήθηκαν κατά 300.000 περίπου, φτάνοντας τα 3,1 εκατομμύρια. Οι εκτοπισμένοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα έφτασαν τα 40 εκατομμύρια επί του συνόλου, ελάχιστα λιγότεροι από τα 40,3 εκατομμύρια το 2016.

Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι από τους 44.500 εκτοπισμένους ανθρώπους ανά ημέρα, πάνω από το 50% είναι παιδιά. Το «Πράσινο Κίνημα», σύμφωνα με ανακοίνωσή του, θεωρεί ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος πρέπει να γίνει ολιστικά, από την παγκόσμια κοινότητα. Οι ταλαιπωρημένοι συνάνθρωποί μας, και κυρίως τα παιδιά, πρέπει να βοηθηθούν στις δύσκολες στιγμές που βιώνουν. Για να γίνει, όμως, αυτό με ποιότητα και σωστή οργάνωση πρέπει να λάβουμε υπόψη τη φέρουσα ικανότητα κάθε χώρας και κάθε περιοχής για να υποδεχτεί και να περιθάλψει σωστά τους πρόσφυγες. Δεν συμφωνούμε να στοιβάζονται σε άθλιες συνθήκες. Και αυτοί που προκαλούν τους πολέμους και τις προσφυγικές ροές οφείλουν να αναλάβουν και το μεγαλύτερο κομμάτι για την επούλωση των πληγών των συνανθρώπων μας.