Τέχνη: Mπορεί να γεφυρώσει την επαγγελματική με την προσωπική ζωή;

Γιατί όχι, στον βαθμό που μπορεί να ανοίξει ένα παράθυρο ιδιώτευσης για την προσωπική ματιά, μέσα σε έναν επαγγελματικό χώρο.

Του Γιάννη Ρούντου*

Μιας προσωπικής ανάγνωσης, αίφνης, ενός εικαστικού έργου που αποτελεί στοιχείο σύνθεσης του επαγγελματικού περιβάλλοντος και μπορεί να ταξιδέψει τον/την εργαζόμενο/η πέρα από τον ορίζοντα της επαγγελματικής ημέρας, βγάζοντάς τον/την σε διάλειμμα, έξω από την
εργασία.

Αυτή ήταν και η πρόθεσή μας στην Interamerican, όταν το 2013 με τον Γιώργο Κώτσαλο -τότε CEO- σκεφθήκαμε να ντύσουμε τους χώρους των κεντρικών γραφείων με εικαστικά έργα, προχωρώντας σε ανάλογη επένδυση. Έτσι, ανέλαβα τη φροντίδα να αναπτύξω την ιδέα και να δημιουργήσω με μελετημένες αγορές τη Συλλογή Interamerican, με περίπου 45 έργα, που παρουσιάσαμε και στο ευρύτερο κοινό το 2019, στο πλαίσιο εκδηλώσεων για την 50ετία της εταιρείας.

Μάλιστα, με την παράλληλη έκδοση ενός εξαιρετικού λευκώματος αναφοράς στα έργα και τους δημιουργούς, αλλά και στις καταβολές των Συλλογών, σε συνεργασία με την ιστορικό Τέχνης Ελένη Κυπραίου.

Θυμήθηκα την Έκθεση της Συλλογής  στην IMAGE GALLERY – Αμαλίας 36, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Τέχνης (15 Απριλίου) και με την ευχή τα έργα να ξαναβρούν τη θέση τους στους χώρους εργασίας,
δεδομένου ότι οι χωροταξικές αλλαγές στα κεντρικά γραφεία και οι εποχιακές τάσεις-μόδες οδήγησαν τα περισσότερα από αυτά σε αποθήκη.

Προφανώς, η θέση τους δεν είναι εκεί – τουλάχιστον για τη συγκροτημένη αρχική ιδέα και την αξία τους (και δεν εννοώ μόνο τη χρηματιστηριακή). Μια λειτουργική επιλογή θα ήταν να δοθεί ως δανεική η Συλλογή σε ένα πολιτιστικό φορέα που διαθέτει εκθεσιακό χώρο, ώστε να είναι επισκέψιμη (αν όχι να προσφερθεί, όπως γενναιόδωρα και με αγάπη για την Τέχνη έπραξε πρόσφατα ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος).

Η Συλλογή που επιμελήθηκα, περιλαμβάνει έργα σημαντικών Ελλήνων εικαστικών, αναδεικνύοντας αντιπροσωπευτικά τις εικαστικές τάσεις στη χώρα μας κατά τα τελευταία 50 χρόνια. Είμαι υπερήφανος γι’ αυτήν την πολυετή προσπάθειά μου, γιατί αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές Συλλογές στον χώρο των επιχειρήσεων και είναι κρίμα να μην εκπληρώνει τον βασικό λόγο της καλλιτεχνικής δημιουργίας: την
επαφή ενός κοινού (ή έστω όσων εργαζομένων επιστρέφουν σποραδικά στα γραφεία) με την Τέχνη.

*_Public Affairs & Relations, Communication Strategy, Business Ethics & Human Values, Social Responsibility & Sustainability Expert. Επικεφαλής του τομέα των Εταιρικών Υποθέσεων, εξωτερικής Επικοινωνίας και
Υπευθυνότητας – Βιώσιμης Ανάπτυξης της INTERAMERICAN έως τον Ιανουάριο του 2022._