Make-A-Wish: Παιδί και καρκίνος, η ψυχολογία στη θεραπεία

Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας είναι ένας σιωπηλός εχθρός που κλέβει την αθωότητα και την ελπίδα, αφήνοντας πίσω του μια σκιά αγωνίας και φόβου. Από τη μια στιγμή στην άλλη, το παιδί αποχωρίζεται την ανεμελιά της καθημερινότητάς του και απομακρύνεται από το σπίτι του, τους φίλους του, το σχολείο του – από όλα όσα του προσέφεραν ασφάλεια και χαρά. 

Στο πλαίσιο της καμπάνιας για τον Χρυσό Σεπτέμβρη – Μήνα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο Παιδικής και Εφηβικής Ηλικίας,  που υλοποιεί το Make-A-Wish Ελλάδος, η Νάσια Φάντη Ψυχολόγος – Υπεύθυνη Ψυχοκοινωνικής Φροντίδας στη Μονάδα Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών του Ογκολογικού Νοσοκομείου Παίδων «Ελπίδα», μας ενημερώνει για το πώς νιώθει ένα παιδί στο στάδιο της θεραπείας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του οργανισμού “Μέσα στους διαδρόμους του νοσοκομείου, δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε παιδιά να υποχωρούν στη θλίψη. Η εξάντληση από τις συνεχείς θεραπείες και την αβεβαιότητα, τους στερεί τη δύναμη, την πίστη στον εαυτό τους. Όταν η ελπίδα αρχίζει να ξεθωριάζει, τα παιδιά αυτά, που κάποτε γελούσαν δυνατά, μοιάζουν να βυθίζονται σε έναν κόσμο όπου κάθε προσπάθεια μοιάζει μάταιη. Και τότε, η απομάκρυνση από το νοσοκομείο μοιάζει πιο δύσκολη, καθώς η ψυχική τους κατάσταση επηρεάζει άμεσα την πορεία της ανάρρωσης.

Κι όμως, η ποιότητα της ζωής των παιδιών που παλεύουν με τον καρκίνο δεν εξαρτάται μόνο από τις θεραπείες. Εξαρτάται και από την ψυχολογία τους, που κρατά ζωντανή την ελπίδα τους. Όταν τα παιδιά βρίσκουν τη δύναμη να κοιτάξουν μπροστά με αισιοδοξία, όταν ανακτούν την πίστη ότι μπορούν να νικήσουν, βλέπουμε ότι και οι θεραπείες έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Είναι τότε που πρέπει να τους υπενθυμίσουμε το μεγαλείο τους. Να τα βοηθήσουμε να θυμηθούν όσα έχουν καταφέρει, όσα έχουν ήδη ξεπεράσει. Να τους δείξουμε υπό το φως του μέλλοντος, όλα όσα όμορφα και γεμάτα αγάπη τους περιμένουν να ζήσουν.

Κάθε ευχή που εκπληρώνει το Make-A-Wish Ελλάδος επαναφέρει ένα πολύτιμο κομμάτι της χαμένης παιδικότητας στρέφοντας το βλέμμα του παιδιού προς το μέλλον. Η στιγμή της εκπλήρωσης ξαναγεννά την ελπίδα και την πίστη στο αδύνατο. Ένα παιδί που πίστεψε πως όλα τελειώνουν, ξαφνικά νιώθει ότι όλα είναι δυνατά”.