Α Promise to Animals: Έκθεση “HIDDEN” στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων

Ίσως το πιο δυνατό «χτύπημα» στην έκθεση φωτογραφίας “HIDDEN” που πραγματοποιήθηκε στο γκάζι να μην ήταν οι εικόνες γεμάτες αίμα, η βία ή τα σφαγεία, αλλά το διαπεραστικό βλέμμα των ζώων.   

Αυτό περιέγραψαν και οι επισκέπτες της έκθεσης που πραγματοποιήθηκε από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Α Promise to Animals, σε συνεργασία με τη βραβευμένη φωτορεπόρτερ Jo-Anne McArthur και υπό την Αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.

Θέμα της έκθεσης ήταν η εκμετάλλευση των ζώων από τους ανθρώπους, παρουσιάζοντας την πραγματικότητα που μένει κρυμμένη πίσω από κλειστές πόρτες. 

Η έκθεση φιλοξενήθηκε σε δύο ορόφους. Στον πρώτο παρουσιάστηκαν φωτογραφίες από όλο τον κόσμο, ενώ στον κάτω όροφο φωτογραφικό υλικό και πορίσματα από 2 πολύ σημαντικές έρευνες που πραγματοποίησε η οργάνωση στην Ελλάδα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, και πιο συγκεκριμένα σε ελληνικά χοιροστάσια και κοτοστάσια. 

Στα εγκαίνια της έκθεσης στις αρχές του περασμένου μήνα, στην αίθουσα «Δεξαμενές Καθαρισμού» στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, παρευρέθηκαν άνθρωποι από τον πολιτικό και καλλιτεχνικό χώρο. Απηύθυναν χαιρετισμό ο Πρόεδρος της Τεχνόπολης Κωνσταντίνος Δέδες και ο Δήμαρχος Αθηναίων Κωνσταντίνος Μπακογιάννης, ενώ προλόγισε την εκδήλωση η Όλγα Κήκου, Διευθύντρια και η Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, Ιδρύτρια της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης A Promise to Animals. 

Στον χαιρετισμό του ο κ. Δέδες αναφέρθηκε στη σημασία της ενσυναίσθησης, αξιών φιλοζωίας και αγάπης για τα ζώα, η οποία καλλιεργείται μέσα από την οικογένεια, και μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους προσωπικές εμπειρίες και ιστορίες από τα παιδικά του χρόνια μέχρι σήμερα.

 Ο κ. Μπακογιάννης με τη σειρά του ευχήθηκε να έρθει κάποια στιγμή η μέρα που τέτοιες εκθέσεις δεν θα χρειάζονται. 

Η κα Κήκου, μιλώντας με στοιχεία και αριθμούς, ανέδειξε το πρόβλημα σε παγκόσμιο επίπεδο, την έλλειψη νόμων και οδηγιών, καθώς και την αδυναμία τήρησης κι επιβολής των κανόνων που ήδη ισχύουν. 

Τέλος η κα Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, εστίασε μεταξύ άλλων στην επικοινωνία μας με τα ζώα λέγοντας, «Το ότι τα ζώα δεν μπορούν να μας μιλήσουν, δυστυχώς λειτουργεί κατά τους, όμως το ότι δεν έχουν φωνή είναι και αυτό ένα ψέμα. Χρησιμοποιούν χίλιους άλλους τρόπους για να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους. Ουρλιάζουν φτάνοντας στο σφαγείο. Τρέμουν βλέποντας την οικογένεια και τους φίλους τους να τεμαχίζονται μπροστά στα μάτια τους. Ξέρουν πολύ καλά τι έρχεται. Χτυπιούνται και παλεύουν με όλη τους την δύναμη για να κρατηθούν στην ζωή».