Pierce: Γιορτή με κοινωνική διάσταση από τους μαθητές

Όπως κάθε χρόνο, παραμονές Χριστουγέννων, οι μαθητές του Pierce – Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος ετοιμάζουν με περίσσια αγάπη και μεράκι τη χριστουγεννιάτικη γιορτή τους στις εγκαταστάσεις του σχολείου. 

Μικροί και μεγάλοι θα δώσουν το παρών σε μια γιορτή με μοναδικά χριστουγεννιάτικα καλλιτεχνικά δρώμενα, κυνήγι θησαυρού και ένα χριστουγεννιάτικο χωριό γεμάτο παιχνίδια, μοναδικά χειροποίητα δώρα και στολίδια, λαχταριστές λιχουδιές και πολλές πολλές εκπλήξεις.  

Το φετινό θέμα της χριστουγεννιάτικης γιορτής είναι «Παίζουμε;» και μας μαθαίνει τη χαρά και την πολύτιμη παιδαγωγική αξία του παιχνιδιού. Έτσι, από τις 17:00 έως 23:00, την Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια θεατρική παράσταση γεμάτη τραγούδια, ποιήματα, χορό, αλλά και πολλές εκπλήξεις που θα λάβουν χώρα σε κάθε γωνιά του χριστουγεννιάτικου χωριού.

Μουσική και τραγούδια από την ορχήστρα και την χορωδία του Pierce θα ψυχαγωγήσουν τους παρευρισκόμενους, σε συνδυασμό με την κεντρική σκηνή του Θεάτρου Pierce η «Μπίλια» του Α. Μυλωνά. 

Οι διοργανωτές καλούν όσους σχεδιάζουν να επισκεφθούν τη γιορτή να πάρουν μαζί τους ένα τουλάχιστον παιχνίδι, καινούργιο ή χρησιμοποιημένο (καθαρό, γερό και σε λειτουργία), το οποίο θα παραδώσουν στην είσοδο του χριστουγεννιάτικου χωριού. Εξάλλου, μέρος των εσόδων της γιορτής θα διατεθεί στο ταμείο Υποτροφιών του Σχολείου αλλά και στο Kοινωνικό Μαγειρείο Αγίας Παρασκευής. Έτσι, στηρίζονται όλο και περισσότερα παιδιά να αποκτήσουν πρόσβαση σε σημαντικές εκπαιδευτικές ευκαιρίες, μέσω υποτροφιών και οικονομικής ενίσχυσης, ενώ συγχρόνως προσφέρεται ανακούφιση σε συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες. 

Η σχετική πρόσκληση των μαθητών καταλήγει με την ευχή: Ας προσφέρουμε λοιπόν και φέτος σε αυτούς που έχουν ανάγκη, υπηρετώντας και τιμώντας τη φιλοσοφία του σχολείου που συνοψίζεται στο ρητό «Να μην υπηρετείσαι, αλλά να υπηρετείς» (Non ministrari sed ministrare). Η μουσική θα υπογραμμίζει τις στιγμές, κι αν δεν χιονίσει, στην καρδιά μας η αγνότητα του απάτητου χιονιού θα ψιθυρίζει: «Παίζουμε; Παίζω μουσική, παίζω θέατρο, παίζω καθημερινά!».